W Starym Testamencie lew był symbolem dwuznacznym, stworzeniem budzącym równolegle groza oraz szacunek, zarówno łagodnym, w charakterze plus krwiożerczym. Straszliwą naturę tego zwierzęcia zwycięża wróżbita Daniel, wrzucony na wskroś króla babilońskiego do lwiej jamy, natomiast podobnie osiłek Samson, którego jedną z pierwszych oznak mocy było zabicie gołymi rękami lwa (analogia do greckiego Heraklesa).
Lew był symbolem biblijnego pokolenia Judy[62], z którego wywodził się m.in. trusia Dawid oraz Syn Boży Chrystus. Jerozolima zwana jest na wskroś Izajasza lwem Boga. Zwierzę to jest wewnątrz Biblii też symbolem odwagi [63]. Lwy poprzedni nieraz przedstawiane jak strażnicy z racji swej siły również czujności. Tron króla Salomona ozdobiony proszek znajdować się rzeźbionymi przedstawieniami tych stworzeń [64]. Król Niebios jest przedstawiany w charakterze lew ponad zdobyczą nie lękający się pasterzy [65].
Biblia ukazuje lwa również w charakterze cyfra zła, np. wewnątrz Księdze Psalmów.[66] Lwem nazywana jest Niniwa, miasto wrogie Izraelowi.[67]